Ana Sayfa SPAM 16 Ağustos 2021 157 Görüntüleme

ÖZEL İNSANLAR // FARK YARATANLARIMIZ

”Merhaba Sözlerime bir ata sözü ile başlamak istiyorum: “Her şey insanlar için!” Evet, sizlerin de katılacağı gibi hayat, insana sunduğu sürprizlerle bu ata sözünü hep hatırlatıyor.

Ben yaklaşık 11 yıl öncesine kadar dünyayı gören, gördüklerini keşfeden, zaman zaman gördüklerine üzülen, zaman zaman sevinen, mutlu olan bir insandım. Ancak Tip 1 diyabet hastası olduğum için, elbette bir gün bana ne gibi sürprizler yapacağını tahmin ediyordum. Bu yolculuğuma evlendikten sonra eşim ve ardından dünyaya gelen oğlum da dahil oldu. Bir gün gözlerimin önünde bir şeyler kaymaya başlayınca dedim ki; sürpriz geliyor! Geçirdiğim ameliyatlara rağmen maalesef gözlerim görme yetisini kaybetti. Bir anda dünya karardı.

Karanlık ürkütüyor. Ya ürkerek, korkarak devam edecektim yolculuğa, ya da yeniden doğacaktım. Doktorum sanki benim için değil, bir başkası için konuşuyordu. Çünkü kabullenmek hiç de kolay değildi bu durumu. Ta ki hastane bahçesinde eşimin getirdiği kahveleri yudumlayana kadar;

Eşim bana dedi ki : “ Boşver, bundan sonra ayrı ayrı değil, birlikte göreceğiz, bu zamana kadar gören insanlar olarak yaşadık, bundan sonra da hayata bu pencereden bakarız. Ölümden daha büyük kayıp, acı yok. Evet gözlerin görmeyecek ama yaşıyorsun, bizimlesin ve inanıyorum ki bu farklılık bize bilmediğimiz yeni güzellikler katacak”

Dediği gibi de oldu.

Onun her zamanki pozitif yaklaşımı benim mucizem oldu. Altı Nokta Körler derneğine ulaştı ve ben benim gibi görmeyen insanların farkına vardım, başardıklarına şahit oldum. Beyaz bastonla tanıştıktan sonra eşim bir süre benimle birlikte geldi. Ancak bir gün artık kendin gideceksin dedi ve ben ona çok kızdım.

Nasıl olacaktı? Kime tutunacaktım, kimden destek alacaktım?

Ama yıllar sonra öğrendim ki eşim beni uzun bir süre bana hissettirmeden takip etmiş! Kendi durumumu kabullenmem için bunu yaptığını söyledi. Kendime yeniden güvenmem, düşünce kalkabilmem ve özgürce hareket etmem için.

Haklıydı.

Düştüğümde kaldırsaydı, çarptığımda beni tutsaydı, hep birini yardım etmesi için bekleyecektim. Üstelik oğlumuz vardı ve bir baba olarak dik durmalıydım. Böylece gözlerimi kaybettikten kısa bir süre sonra bağımsız hareket etmeye başladım. Çevremizdeki herkes, hatta dernekteki arkadaşlarım bile, sonradan gözlerini kaybeden biri için bu durum çok daha zor iken, çok çabuk adapte olduğumu söylediler, hatta şaşırdılar.

Kör olmamla birlikte önümde bambaşka ufuklar açıldı. Hislerim daha da güçlendi. Öncesinde sesleri duyuyordum, ancak şimdi sesleri, tonlarını yorumluyorum. Rutin bir yaşamdan çıkıp, daha hareketli, çevreme daha faydalı olma arayışı içinde üretmeye çalışan, beni heyecanlandıran bir yolculuğa devam ediyorum. Özetle ; Fiziksel olarak benim gibi kör olanlar sayılabiliyor, ancak etrafta baktığını göremeyenler, sayılamayacak kadar çok! ”

Ben ne yazsam kendi ifadelerinden sonra Hüseyin Pehlivan’ın neden rol modelimiz olduğunu bu denli iyi anlatamazdım.

Fark Yaratanlar 2021 de bu gerçek rol modeli  ağırlıyor olabilmemiz bizim için ayrı bir onur.

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Hazır Site by Uzman Tescil